Rusałka

Kwadratowy obraz przedstawia twarz kobiety wynurzającej się z wody. Ma jasną skórę, ciemne oczy i spokojny wyraz twarzy. Jej włosy unoszą się w wodzie jak długie, falujące pasma, z których wystają małe żółte rybki. Tło jest turkusowe, z falistymi liniami przypominającymi powierzchnię wody. Obraz wisi na zniszczonej ścianie z fragmentami cegły i tynku.

Rusałka (Boginka)

Duch młodo zmarłej dziewczyny. W Noc Kupały tańczy w kręgach, wabi chłopców – zatańczenie z nią groziło utonięciem lub obłędem.
Domena: woda
Źródło: B. Baranowski, W kręgu upiorów i wilkołaków

Opis antropologiczny: Rusałki/Boginki to duchy natury – wody, łąk, lasów. W niektórych formach miały charakter niebezpieczny: wabiły ludzi, a następnie prowadziły ich do wody lub zanadto fascynowały. Symbolizują granicę między życiem a śmiercią, naturą a cywilizacją (kulturą). 

Przypowieść: Nad jeziorem chłopak często nocą wychodził, by patrzeć na odbicie księżyca w wodzie. Pewnej nocy ujrzał piękną kobietę w zieleni na brzegu, która zatańczyła nad taflą wody. Chłopak, oczarowany, wszedł w Jezioro – rusałka chwyciła go za rękę i wciągnęła pod wodę. Rano mieszkańcy osady odnaleźli jedynie mokre ślady stóp na brzegu. Od tej pory chłopak boi się wody po zmroku.


➤ na tej ulicy znajdują się dwa Demony… Kolejnych demonów szukaj na Skwerku nad parkingiem przy placu ulicy Orkana.


Śladami Szeptuch – Szlak Słowiańskich Demonów

Szlak Słowiańskich Demonów to artystyczne działanie ożywiające miejską przestrzeń poprzez sztukę. Projekt zachęca do odkrywania miasta i jego kultury – tej, która przetrwała w przysłowiach, zwyczajach i lokalnych opowieściach, a jednak z czasem została zapomniana. To zaproszenie do spojrzenia na znane miejsca z innej perspektywy – przez pryzmat dawnych wierzeń i ludowych historii.

Szlak powstał w oparciu o legendy i słowne przekazy o słowiańskich demonach, z których wiele – jak głoszą legendy i ustne przekazy – miało pojawiać się właśnie w Beskidach. Jedne z nich szeptały dobre rady, inne wprowadzały zamęt, wszystkie jednak były częścią świata, który dawniej ludzie rozumieli lepiej niż my dziś.

Dzięki pracy artystów streetartowych Macieja „Kamera” SzymanowiczaMarcina „Malika” Malickiego dawne postacie i motywy wierzeń słowiańskich zyskały nowy wymiar. Ich interpretacje demonów na kaflach ceramicznych tworzą współczesny szlak prowadzący przez miasto – szlak, który pozwala odkrywać kulturę ludową jako wciąż żywą część współczesności.

Premiera Szlaku Słowiańskich Demonów odbyła się 6 listopada 2025 rokuPunkcie 11 w Bielsku-Białej. Towarzyszył jej utwór „Upiór” – zapowiedź projektu Stroffy, w którym słowa Adama Mickiewicza połączono z nowoczesną muzyką i rytmem miejskiej poezji.

Podążając śladami Szeptuch, można nie tylko zobaczyć dzieła sztuki, lecz także zanurzyć się w świat dawnych znaczeń i symboli – w kulturę, która nadal jest częścią naszego świata, choć często przemawia już tylko szeptem.